{"id":619,"date":"2026-05-09T10:43:48","date_gmt":"2026-05-09T10:43:48","guid":{"rendered":"https:\/\/maximeguns.be\/?p=619"},"modified":"2026-05-26T15:43:20","modified_gmt":"2026-05-26T15:43:20","slug":"een-cultuurdialoog-a-d-h-v-drie-reacties-op-andere-cultuurportfolios-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/2026\/05\/09\/een-cultuurdialoog-a-d-h-v-drie-reacties-op-andere-cultuurportfolios-2\/","title":{"rendered":"Een cultuurdialoog a.d.h.v. drie reacties op andere cultuurportfolio\u2019s"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

1- De geur van groen<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dag Cindy,<\/p>\n\n\n\n

Het idee dat je als lezer de wereld leert kennen door de beleving van een blinde lijkt me ontzettend bijzonder. Iedereen heeft weleens de vraag gekregen wat je liever zou zijn: blind of doof. Op die moeilijke vraag, waarbij je moet kiezen tussen cholera en de pest, antwoordde ik vroeger vaak vastberaden dat ik liever blind zou zijn, vooral omdat ik me zonder geluiden erg eenzaam zou voelen.  Geluiden brengen mij rust en geluk, waardoor het idee om die ooit te moeten missen me erg moeilijk lijkt.<\/p>\n\n\n\n

Wanneer je daar even verder over nadenkt, probeer je je kort voor te stellen hoe het leven als blinde eruit zou zien. Toch kan je je als ziende nooit volledig inbeelden hoe dat werkelijk moet zijn. Net daarom lijkt het me zo interessant om via Raven meegezogen te worden in die wereld. Het moet bovendien ontzettend moeilijk geweest zijn om als ziende auteur een boek te schrijven over een wereld zonder beelden en daarbij alles wat vanzelfsprekend lijkt in vraag te stellen. Ik ben dan ook erg benieuwd naar de manier waarop de andere zintuiglijke waarnemingen worden beschreven.<\/p>\n\n\n\n

Uit jouw recensie blijkt heel duidelijk dat het boek niet alleen een verhaal brengt over blindheid, maar vooral over anders zijn, verlies, vriendschap, liefde en veerkracht. Dat maakt het volgens mij net zo sterk en tijdloos. Jongeren zullen zich waarschijnlijk gemakkelijk herkennen in Ravens onzekerheden, haar zoektocht naar zichzelf en de manier waarop ze probeert om te gaan met verdriet en verandering.<\/p>\n\n\n\n

Wat mij ook aansprak in jouw bespreking, is hoe de symboliek van de kleuren wordt toegelicht. Vooral de toegevoegde fragmenten \u2018Groen\u2019 en \u2018Rood\u2019 vond ik erg mooi gekozen, omdat ze tonen hoe po\u00ebtisch en gevoelig de schrijfstijl kan zijn. Dankzij die passages kreeg ik meteen een beter beeld van de sfeer in het boek en van de eenvoudige, maar beeldende taal die Pamela Sharon gebruikt.<\/p>\n\n\n\n

Ook het stukje over het diner in het donker vond ik een heel boeiende toevoeging. Het lijkt me een interessant onderwerp om in de klas bespreekbaar te maken: Waarom roept volledige duisternis zoveel spanning of ongemak op? Wie durft zich hieraan te wagen? Zulke vragen kunnen jongeren misschien doen stilstaan bij hoe vanzelfsprekend zicht voor hen is.<\/p>\n\n\n\n

Jouw lovende woorden hebben me in elk geval nieuwsgierig gemaakt naar het boek \u00e9n naar de schrijfster. Ik heb De geur van groen<\/em> ondertussen ook op mijn eigen verlanglijstje gezet, omdat het me een verhaal lijkt dat jongeren niet alleen meesleept, maar hen ook anders leert kijken naar de wereld rondom hen. Het lijkt me dan ook een waardevol boek om later eventueel zelf aan leerlingen aan te raden of op te nemen in een leeslijst.<\/p>\n\n\n\n

Groetjes,
Maxime<\/p>\n\n\n\n

Broeckx, C. (08\/04\/2026). De geur van groen. Cultuurblog Cindy Broeckx. <\/em>Geraadpleegd op 09\/05\/2026, van https:\/\/cultuurblogcindy.blogspot.com\/2026\/04\/de-geur-van-groen.html<\/a><\/p>\n\n\n\n

2- De Tafel van Gert<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dag Lore,<\/p>\n\n\n\n

Ik ben zelf ook een fan van het programma. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik vooral de afleveringen met Gert Verhulst kijk, omdat hij naar mijn mening enorm veel charisma uitstraalt. Hij weet iedereen snel op zijn gemak te stellen, wat ook blijkt uit jouw beschrijving van hoe hij voor de opname al de tijd nam om even te praten.<\/p>\n\n\n\n

Ik heb het programma vooral gevolgd in functie van schoolopdrachten. Het is voor mij een luchtigere en toegankelijkere manier om de actualiteit bij te houden dan telkens naar het journaal te kijken. Wat er besproken wordt, krijgt de ruimte om dieper uitgespit en kritischer bekeken te worden. De mix aan gezelschap vind ik eveneens een meerwaarde: echte experts naast mensen die gewoon hun eerlijke mening geven. Als kijker herken je jezelf makkelijk in iemand aan tafel, want het draait er niet om of je mening juist of fout is, maar gewoon dat je er eentje hebt.<\/p>\n\n\n\n

Ik begrijp dat de gasten voor jou een beetje tegenvielen. Ik had ook liever andere mensen bezig gezien. Als echte voetballeek had ik immers geen idee wie Bob Peeters was. Een lang gesprek over het kampioenschap van SK Beveren zou me dan ook niet meteen geboeid houden, vrees ik! Voor mij persoonlijk zou Rudi Vranckx net de meest intrigerende gast zijn geweest. Zijn kennis over oorlogsgebieden en internationale conflicten blijft me telkens weer verbazen.<\/p>\n\n\n\n

Govert Meit als afsluiter klinkt trouwens geweldig. Absurde comedy na een gesprek over de NAVO en Trump; dat is een mooi contrast dat zorgt voor een luchtig einde.<\/p>\n\n\n\n

Bedankt voor de tip. Ik ga zeker eens kijken of ik ook tickets kan bemachtigen en dan maar hopen dat de gasten meezitten.<\/p>\n\n\n\n

Groetjes,<\/p>\n\n\n\n

Maxime<\/p>\n\n\n\n

Verrezen, L. (08\/04\/2026). De Tafel van Gert. Mijn cultuuravontuur. <\/em>Geraadpleegd op 26\/05\/2026, van https:\/\/loreverrezen.wixsite.com\/cultuurportfolio-1\/post\/de-tafel-van-gert<\/a><\/p>\n\n\n\n

3- Slechte cijfers, gemakkelijke zondebokken<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dag Arne,<\/p>\n\n\n\n

Alle (toekomstige) leerkrachten kunnen hier ongetwijfeld over meespreken: het vingertje wijzen naar het onderwijs is een sport die velen maar al te graag beoefenen.<\/p>\n\n\n\n

De kanttekening bij de Europese vergelijking vind ik erg sterk. Cijfers vergelijken zonder rekening te houden met de context zegt eigenlijk bitter weinig. Het voorbeeld van Ierland maakt dat heel concreet: als de drempel om aan een opleiding te beginnen veel hoger ligt, is het logisch dat de slaagcijfers ook hoger uitvallen. Dat is geen bewijs van beter onderwijs, maar gewoon van een andere instroom. Die redenering kan je trouwens ook doortrekken naar Nederland, waar het inschrijvingsgeld opmerkelijk hoger ligt dan in Belgi\u00eb. Ook daar zal de keuze om te studeren vermoedelijk bewuster zijn, wat een invloed zal hebben op de slaagcijfers.<\/p>\n\n\n\n

Ook je opmerking over de veranderende samenstelling van de klasgroep verdient meer aandacht dan ze doorgaans vaak krijgt. De klas van vandaag is nu eenmaal niet meer die van twintig jaar geleden, en dat vraagt om een andere aanpak en meer ondersteuning. Daar wil ik nog aan toevoegen dat leerkrachten al jaren vragen om meer middelen, meer ondersteuning en kleinere klassen, maar dat die vraag zelden even snel beantwoord wordt als de kritiek wanneer de cijfers tegenvallen. Als de omstandigheden structureel onder druk staan, is het niet eerlijk om enkel naar de mensen in de klas te wijzen.<\/p>\n\n\n\n

Het artikel verdient dus zeker enige nuance en de titel zou de positieve evaluatie net extra moeten benadrukken. We zijn immers op de goede weg. Door de vergelijking met het Europese gemiddelde wordt de stijging bijna onzichtbaar, wat de toon van zo’n artikel meteen een stuk dramatischer maakt dan de cijfers op zich rechtvaardigen.<\/p>\n\n\n\n

Het is dan ook een beetje wrang dat leerkrachten zo vaak het mikpunt zijn van kritiek, terwijl de realiteit in de klas veel complexer is dan wat een percentage op papier doet vermoeden. Zowel in de praktijk als in de berichtgeving rond onderwijs is er dus nog een lange weg te gaan.<\/p>\n\n\n\n

Groetjes,<\/p>\n\n\n\n

Maxime<\/p>\n\n\n\n

Van Hamme, A. (13\/04\/2026). Slechte cijfers, gemakkelijke zondebokken. Arnes cultuurportfolio. <\/em>Geraadpleegd op 26\/05\/2026, van https:\/\/arnescultuurblog.weebly.com\/media<\/a> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Door driemaal te reageren op de blog van mijn medestudenten neem ik deel aan een cultureel dialoog en ontwikkel ik verder mijn cultuurkritisch vermogen.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":256,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15,19],"tags":[],"class_list":["post-619","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blogreacties","category-wes-4"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/619","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=619"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/619\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":630,"href":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/619\/revisions\/630"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/256"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=619"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=619"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/maximeguns.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=619"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}