September 2024
Tijdens de schoolmaanden, zowel vroeger als nu, staat mijn cultuurbeleving vaak op een laag pitje. Mijn agenda zit propvol en de mensen om me heen hebben vaak weinig interesse in culturele activiteiten. In deze periodes richt ik me dus vooral op de culturele evenementen die school me aanbiedt, maar helaas is uit ervaring gebleken dat deze vaker niet aansluiten bij mijn persoonlijke interesses, wat het soms demotiverend maakt.
In de vakantieperiodes pak ik die draad weer vastberaden op. Een echte boekenwurm ben ik niet, maar ik kan wel genieten van een spannende thriller of een interessant historisch boek. Ik duik het liefst urenlang in een verhaal om het in één trek uit te lezen. Als ik mijn boek meerdere keren moet wegleggen, raak ik snel uit de sfeer en wordt het moeilijker om weer in het verhaal te komen.
Niet alleen boeken passeren de revue, maar ook bezoekjes aan musea, bioscopen en festivals komen af en toe aan bod. De laatste jaren merk ik echter op dat ik steeds teruggrijp naar dezelfde culturele activiteiten. Zo gaat mijn keuze vaak naar een veelbesproken Nederlandstalige film of een optreden van mijn idolen. Echt buiten mijn comfortzone stappen doe ik vrijwel nooit. Dankzij de opdracht om een cultuurblog bij te houden heb ik een reden gevonden en een duwtje in de rug gekregen om mijn culturele identiteit wat uit te breiden. Dan denk ik bijvoorbeeld aan het bijwonen van een theater- of operavoorstelling of het lezen van een roman.
Een constante in mijn leven is het bezoeken van musicals samen met mijn meter. Mijn liefde voor musicals is de afgelopen jaren ook sterk gegroeid, en het is zelfs uitgegroeid tot een stiekeme droom om zelf ooit op de planken te staan. Wellicht iets voor na mijn opleiding. Voorlopig blijft het echter bij toekijken met veel verwondering en bewondering. Komende maanden hoop ik nog verder te mogen genieten van prachtvoorstellingen en zo misschien ooit de durf te krijgen om het zelf eens uit te proberen.
Hoewel ik mezelf niet per se als een echte cultuurliefhebber zie, geniet ik er wel van om af en toe iets nieuws mee te maken, vooral als ik dat kan delen met anderen. Voor mij draait cultuur om samen beleven, ideeën uitwisselen en reflecteren. Een ervaring opdoen en die erna, met een kop koffie in de hand (of iets sterkers), tot in de kleinste details bespreken – dat vind ik echt geweldig!
December 2024
Afgelopen maanden heb ik me opnieuw ondergedompeld in een cultureel bad. Ik verbreedde mijn horizon met nieuwe ervaringen, maar bleef ook trouw aan mijn interesses. Zo stapte ik uit mijn comfortzone door een kijkje achter de schermen te nemen bij Café Congé, terwijl ik, niet geheel verrassend, als echte thrillerliefhebber weer gretig naar een spannend boek greep. Echt een durfal kun je me dus niet noemen. Een slechte show is immers zo voorbij, maar een teleurstellend boek uitlezen kost urenlange inspanning en flink wat zelfdiscipline. Daarom kies ik liever voor zekerheid: literatuur die smaakt naar meer.
De snelheid waarmee ik de blogberichten schreef, verschilde sterk en was vooral afhankelijk van de categorie. Over cultuurevenementen kon ik doorgaans vlotter schrijven dan over een artikel uit een vaktijdschrift. Inspirerende of verrassende ervaringen wist ik gemakkelijker te verwoorden dan indrukken die me weinig bijbleven. Soms was het echt ploeteren, zwoegen en zweten, maar dat lijkt me volkomen normaal.
De uitdagingen die ik mezelf in september had gesteld, zoals het bijwonen van een theater- of operavoorstelling of het lezen van een roman, zijn er voorlopig nog niet van gekomen. Dat wordt de uitdaging voor een volgend semester! Wel heb ik inmiddels de gewoonte gecreëerd om voor het slapengaan even kort te lezen. Op mijn nachtkastje ligt tegenwoordig een fictieboek waaruit ik dagelijks een paar bladzijden lees. Lang duurt het meestal niet voordat mijn ogen dichtvallen en ik mijn bladwijzer weer tevoorschijn haal. Toch ben ik blij met deze gewoonte, die ik graag inruil voor eindeloos scrollen in bed.
Kortom, mijn cultuurkennis is wederom een beetje gegroeid. Ik heb enkele mooie ervaringen opgedaan en vooral erg genoten van fijn gezelschap, zoals mijn meter en mijn bomma. Bij deze wil ik hen bedanken voor de gezellige uitjes samen. Ook dank aan iedereen die mijn blogberichten nalas en hielp om de puntjes op de i te zetten. En tot slot een speciale dank aan mijn vriend Arno, die me telkens aanmoedigde om te schrijven en me door het gevloek en getier heen hielp wanneer een writer’s block de kop opstak. Gegroet, en tot bij WES2, waar ik de draad weer oppak en hopelijk het einde van mijn fictieboek inmiddels heb bereikt.