Afgelopen zomer lanceerde Play4 een gloednieuwe talkshow. In een sfeervolle cafésetting verwelkomt elke week een andere host zowel bekende als minder bekende gasten om samen terug te blikken op de voorbije maanden, de zomerse actualiteiten te bespreken en alvast een blik te werpen op de planning dit najaar.
In mijn meest fleurige outfit ging ik, arm in arm met mijn bomma, naar de studio van Play4. We maakten deel uit van het levendige decor tijdens de aflevering van Joris Hessels. Onze plek: pal achter de gasten Kawtar Ehlalouch, Britt Valkenborghs en Christophe Deborsu, perfect zichtbaar in beeld. Op de juiste momenten moesten we uitbundig applaudisseren of in luid gelach uitbarsten, alsof we een levende lachband waren. In het begin voelde dat wat ongemakkelijk, maar dankzij de charmante publieksopwarmer werd het al snel een leuke en vermakelijke ervaring.
De logistiek van een tv-opname
Ik moet toegeven dat mijn aandacht vooral uitging naar wat er zich achter de schermen afspeelde, in plaats van naar de gesprekken aan tafel. Het was echt indrukwekkend hoeveel mensen nodig waren om slechts één aflevering te realiseren. Minstens zes camera’s wisselden elkaar voortdurend af, terwijl geluidstechnici van hot naar her renden. Achter de toog stonden twee barmannen paraat om iedereen van drankjes te voorzien, terwijl de publieksopwarmer met theatrale armgebaren ons instructies gaf. De regisseur hield het geheel strak in de hand en twee visagisten zorgden er in een mum van tijd voor dat de gasten er weer fris en verzorgd uitzagen. Het was een constant komen en gaan van een getalenteerde en goed georganiseerde crew.
Hoe je een tv-ster wordt: zitten, glimlachen en benen net naast elkaar
Naast de crew sterk in de gaten te houden, ging mijn aandacht ook in het bijzonder naar mijn houding en hoe ik, al was het op de achtergrond, op televisie zou overkomen. Het gevoel dat ik de ganse tijd rechtop moest zitten, mijn benen netjes naast elkaar moest houden en mijn mimiek perfect onder controle moest hebben, liet me niet los. Ik wilde koste wat kost een verzorgde indruk maken op het scherm, zeker omdat mijn bomma zowat iedereen die ze kende had verteld dat we die avond op televisie zouden verschijnen.
Meneer Hessels u wordt vriendelijk bedankt
Het effectieve gesprek tussen de host en de gasten is me eerlijk gezegd nauwelijks bijgebleven, deels omdat er weinig noemenswaardig werd besproken. Meer dan een uur werd er gevuld met oppervlakkige praatjes over koetjes en kalfjes, waardoor ik enigszins teleurgesteld op mijn honger bleef zitten. Daarbij wist Joris Hessels geen indruk op me te maken. Zijn nerveuze uitstraling zorgde voor meer chaos dan structuur, en in plaats van soepel de losse antwoorden aan elkaar te verbinden, bleef hij strak vasthouden aan zijn vragenkaartjes, wat de samenhang niet ten goede kwam. Bovendien struikelde Hessels regelmatig over zijn woorden, wat soms overkwam als mompelen of ongemakkelijk stotteren. Een geboren spreker kan je hem zeker niet noemen.
Een volgende visite aan Café Congé zal er waarschijnlijk niet snel van komen, maar voor een andere televisieopname zou ik me zo weer inschrijven, puur vanwege de indrukwekkende ervaring achter de schermen. Het was een middag vol verwondering, waarin ik veel respect kreeg voor de hardwerkende crew. Wel zou ik Joris Hessels graag inruilen voor iemand als James Cooke, die de kneepjes van het vak beter beheerst, charisma uitstraalt en echt van het scherm spat. Hoe dan ook, het was een geslaagde uitstap met mijn bomma. Ze was zichtbaar zo trots als een pauw dat ze, al was het maar voor even en op de achtergrond, een echte BV was.
Hessels, J. (Host). (2024, 21 augustus).Café Congé [seizoen 1, aflevering 7]. Antwerpen, België: Play4.